اعتصاب کارگران ایران‌ خودروی خراسان:

در این روز ها که یاد و خاطره خیزش آبان ۹۸ و سرکوب جنایتکارانه حکومت سرمایه داری توتالیتردینی در یاد و خاطر همه ما زنده است، اعتصاب های کارگران در صنف های گوناگون به صورت خودجوش و با خود-سازماندهی در حال وقوع است و مُهر بُطلانیست بر این عقیده که کارگران نمیتوانند خود را سازماندهی کنند و نیاز به حزب و رهبریت دارند.

همانند خیزش آبان۹۸ که با اعتراض به گرانی بنزین شروع شد و به سرعت تبدیل به شورشی سرنگونی خواهانه شد، اعتصاب ها هم با خواست احیای حقوقی که ماه هاست پرداخت نشده و یا اعتراض به ساعات زیاد کار و یا دستمزد ناچیز نسبت به تورم در حال وقوع است، اما این انکار ناپذیر است که این ها تنها شروع خواسته های کارگران است و خواسته های اصلی کارگران نابودی حکومت جمهوری اسلامی و به دست گرفتن زمام کارخانه و وسایل تولید و به زباله انداختن مدیران و سرمایه داران جانی است.

اعتصاب ها جرقه انقلاب های اجتماعی هستند و در صورت گسترش اعتصاب ها به صورت سراسری، بی شک قیام مردمی آبان که هنوز ادامه دارد، وارد فاز دوم آن میشود و شورش گسترده ای که در آبان ۹۸ شکل گرفت، در آبان ۱۴۰۰ تبدیل به انقلابی آگاه و مردمی میشود که علاوه بر اینکه میداند چه چیز را نمیخواهد، میداند چه چیزی را میخواهد و با برنامه و آگاهانه جامعه را دگرگون میکند.