بیمرز و بیحکومت علیه این ولایت
ایستاده ایم و محکم بر سینه جهالت
روزی رسد که شاید از ما اثر نماند
عصیان پاک شورش، رها از این اسارت
در خاکی که قدرت، به دست خلق مانَد
رفیق من بلند شو رفیق با شهامت
رفیق من آنارشیست با هر زبان و رنگ است
با مردم برابر، در میدان کشنده ست
وقتش رسیده اینک،پیکار سنگ و سرب است
کابوس هر حکومت در مشت ما نهفتهست
هر جای این حبابی که از خاک گشته مملو
تنها مال مردم با رمز فتح ژینا ست