در مواجهه با زخم و خونریزی چه کنیم؟
در صورت وجود موارد جراحت و آسیب جدی با حفظ امنیت با جبهه آنارشیستی تماس بگیرید.
راهنمای خودمراقبتی برای افرادی که بهدلیل باورهای سیاسی تجربه آزار و خشونت را داشتهاند و یا بازداشت شده اند:
- واکنشهای تو طبیعیاند.
کابوس، اضطراب، خشم، بیحسی یا بیاعتمادی، نشانه ضعف نیستند؛ پاسخ سیستم عصبی به تهدید طولانیمدتاند.
- مسئول خشونت و آسیب، تو نیستی.
شرم و احساس گناه از پیامدهای رایج تروماست، اما مسئولیت کامل آزار با عاملان آن است.
- لازم نیست روایت کنی تا معتبر باشی.
گفتن یا نگفتن تجربه، انتخاب توست. روایت اجباری میتواند آسیب را تشدید کند.
- بازسازی حس کنترل اولویت دارد.
انتخابهای کوچک روزمره (زمان خواب، برنامه شخصی، مرزگذاری در رابطهها) به بازگشت احساس اختیار کمک میکند.
- تمرینی برای حس بهتر در ارتباط با بدن
تنفس آهسته، حرکت ملایم، تماس با طبیعت و تنظیم خواب، سیستم عصبی را از حالت هشدار خارج میکند.
- در صورت تداوم علائم شدید بیش از یک ماه، کمک تخصصی بگیر.
افکار خودآسیبرسان، انزوای کامل، بیحسی عاطفی شدید یا پرخاشگری کنترلناپذیر نیازمند مداخله حرفهای مبتنی بر تروماست.
خطاب به خانواده،دوستان و اطرافیان:
- از قهرمانسازی یا بازجویی پرهیز کنید.
فشار برای روایت یا تبدیل فرد به نماد، روند ترمیم را مختل میکند.
- واکنشهای رفتاری را شخصی تلقی نکنید.
تحریکپذیری، سکوت یا فاصلهگیری اغلب پاسخ عصبی به تهدید است، نه بیاحترامی.
- امنیت را با ثبات رفتاری ایجاد کنید.
قولهای پایدار، پرهیز از شوکهای ناگهانی و احترام به حریم شخصی، احساس ایمنی را بازسازی میکند.
- تصمیمگیری را به خود فرد بسپارید.
بازگشت به فعالیت اجتماعی یا سیاسی باید انتخاب آگاهانه خود او باشد.
- نشانههای هشدار را جدی بگیرید.
بیارزشی مداوم، ناامیدی شدید یا رفتارهای پرخطر نیازمند ارجاع به متخصص است.