نویسنده: هاسّه-نیما گُلکار
#جنگ_شیمیائی #عراق_ایران #کوردستان_حلبچه #نسلکشی_قتلعام
در روزهای ۲۶ و ۲۷ اسفند ماه ۱۳۶۶ (۱۷-۱۶ مارس ۱۹۸۸) در مراحل پایانی جنگ بین دو دولت حاکم بر ایران و عراق، نیروی نظامی رژیم بعث عراق زیر رهبری «صدام حسین» شهر حَلَبچه را با مواد شیمیائی مرگبار بمباران نمود. این حمله ی فاشیستی، بخشی از یک عملیات گسترده تحت عنوان «اَلانفال» (قرآن ۸:۱ غنائم جنگ) برعلیه مردم کوردستان در شمال عراق بود. در این حمله، حدود پنج هزار انسان کٌشته و یازده هزار نفر زخمی گردیدند که بیشتر آنها غیر نظامی بودند. مجروحین این جنایت هولناک تا چندین سال به بیماری های گوناگون پوستی و تنفسی مُبتلا شدند و برخی از آنان تا امروز همچنان از این ناهنجاری ها در رنج و عذاب هستند.
این نسل کٌشی بزرگترین حمله ی شیمیائی در یک منطقه ی غیرنظامی بود که تا کنون در تاریخ بَشر اتّفاق اوفتاده است.
شعر از یَغما گُلروئی:
ﺻﺪﺍﻡ ﺭﺍ ﺍﻋﺪﺍﻡ ﻧﮑﻨﯿﺪ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﻠﺒﭽﻪ ﺑﺒﺮﯾﺪ
ﻭ ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﻧَﻔَﺲﻫﺎﯼ ﻋﻤﯿﻖ ﺑﮑِﺸﺪ
ﻧﻔﺲﻫﺎئی ﻋﻤﯿﻖ،
ﻋﻤﯿﻖ،
ﻧﻔﺲﻫﺎئی ﺑﻪ ﻋُﻤﻖِ ﮔﻮﺭﻫﺎﯼ ﺩﺳﺘﻪﺟﻤﻌﯽ ﮐوﺮﺩﺳﺘﺎﻥ.
ﺻﺪﺍﻡ ﺭﺍ ﺍﻋﺪﺍﻡ ﻧﮑﻨﯿﺪ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷَﻠَﻤﭽﻪ ﺑﻔﺮﺳﺘﯿﺪ
ﻭ ﺑﮕﻮئید ﺁﻥﻗﺪﺭ ﮔﺮﯾﻪ ﮐُﻨﺪ
ﺗﺎ ﻧَﺨﻞﻫﺎﯼ ﺳﻮﺧﺘﻪﯼ ﺧﻮﺯﺳﺘﺎﻥ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺳﺒﺰ ﺷﻮَﻧﺪ.
ﺻﺪﺍﻡ ﺭﺍ ﺍﻋﺪﺍﻡ ﻧﮑﻨﯿﺪ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭﺍﻧﯽ ﺑﺴﭙﺎﺭﯾﺪ
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﺻﺪﺍﯼ ﺯﻧﮕﯽ ﮔﻤﺎﻥ ﻣﯽﮐُﻨﻨﺪ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥِ ﻣﻔﻘﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪﺍﻧﺪ.