ما خبر اعدام علنی چند تن از معترضان پرونده اصفهان را با خشم و اندوه عمیق شنیدیم؛ جوانانی که بنا بر گزارش‌ها از معترضان دی‌ماه بودند و اکنون دیگر در میان ما نیستند.

دیدن اینکه جان انسان‌ها در برابر چشم مردم گرفته شود، چیزی نیست که بتوان به آن عادت کرد. اعدام در ملأعام فقط پایان زندگی چند جوان نیست؛ زخمی است که بر وجدان یک جامعه وارد می‌شود. هیچ حکومتی حق ندارد مرگ را به نمایش عمومی تبدیل کند و از آن برای ترساندن مردم استفاده کند.

ما از اینکه جوانانی با آرزوها، ترس‌ها و آینده‌ای ناتمام چنین سرنوشتی پیدا کردند، عمیقاً خشمگینیم. پشت هر نام، یک خانواده ایستاده است؛ مادری که فرزندش را از دست داده، پدری که دیگر صدای او را نمی‌شنود و دوستانی که با جای خالی او زندگی خواهند کرد. این درد را نمی‌توان با واژه‌های حقوقی یا سیاسی پنهان کرد.

در برابر این خشم، سکوت مردم اصفهان شکسته شد. گزارش‌ها از مقاومت و اعتراض شهروندانی حکایت دارد که نخواستند شاهد عادی‌شدن مرگ باشند. ما به این واکنش انسانی احترام می‌گذاریم. وقتی مردم در برابر خشونت می‌ایستند، یعنی هنوز امکانی برای ادامه دادن باقی مانده است.

ما نمی‌خواهیم مرگ این جوانان به عدد و آمار تبدیل شود. نام و یاد آنان باید یادآور این حقیقت باشد که جامعه‌ای که در آن اعتراض با مرگ پاسخ داده می‌شود، به سوی ترس و بی‌اعتمادی رانده می‌شود.

امروز کنار خانواده‌های داغدار و مردم ایران ایستاده ایم و در این مبارزه سهیم هستیم.

جبهه آنارشیستی