از نخستین روزهای به قدرت رسیدن جمهوری اسلامی، جامعه ایران با فقر، سرکوب، غارت سازمانیافته منابع عمومی و نابودی تدریجی معیشت مردم روبهرو بوده است.
آنچه امروز میبینیم یک بحران ناگهانی نیست؛ بلکه حاصل بیش از چهار دهه سیاستهای ایدئولوژیک، اقتدارگرایی و ویرانی اقتصادی است.
اما از دی و اسفند ماه و بهویژه پس از کشتار معترضان توسط دولت مستقر جمهوری اسلامی و گسترش جنگ میان جمهوری اسلامی، ایالات متحده و اسرائیل، این بحران وارد مرحلهای تازه و مرگبار شده است.
جنگ، تحریم، محاصره اقتصادی و فروپاشی ارزش پول ملی، میلیونها انسان را به آستانه ناامنی غذایی کشانده است.
امروز ریال ایران بخش بزرگی از ارزش خود را از دست داده و دلار از مرز ۲۰۰ هزار تومان گذشته است. قیمت گوشت بیش از ۱۵۰ درصد افزایش یافته، برنج حدود ۶۰ درصد گرانتر شده، تخممرغ و بسیاری از کالاهای اساسی چندین برابر شدهاند و تورم مواد غذایی به سطوحی فاجعهبار رسیده است. این ارقام فقط آمار نیستند؛ روایت سفرههای خالی و کودکانیاند که هر روز از تغذیه و آینده محرومتر می شوند.
ما اعلام میکنیم که این قحطی، محصول طبیعت نیست؛ قحطیای سیاسی و انسانساخته است.
جمهوری اسلامی با اصرار بر سیاستهای جنگافروزانه و سرکوب داخلی، و دولت ایالات متحده با تحریمها و محاصرهای که مستقیماً زندگی غیرنظامیان را هدف گرفته است، هر دو در شکلگیری این فاجعه مسئولاند. مردم ایران نباید هزینه نزاع دولتها را با گرسنگی و مرگ بپردازند.
ما به همه آنارشیستها، سندیکاهای مستقل، کمونها، گروههای همیاری و تمامی انسانهای آزادیخواه در سراسر جهان بر پایهی توان و امکان پیشنهاد میکنیم:
سکوت را بشکنیم و درباره فاجعه انسانی ایران اطلاعرسانی کنیم.
شبکههای همبستگی و کمک متقابل برای حمایت از مردم ایجاد کنیم.
علیه جنگ، تحریم و مجازات جمعی مردم موضع بگیریم.
صدای جامعه ایران را به مردم جهان برسانیم.
مقاومت در همبستگی ساخته می شود.
جبهه آنارشیستی (ایران و افغانستان)