شعر شماره(1): «زنده باد آن دست، که تفنگ روی کتاب نهاد» هم قلم را بوسه بخشید،هم تفنگی جا نهاد در دلِ شبهای وحشت شعلهای در جان گرفت بر لبانِ خونچکان ،او گُلزُمِ پیمان نهاد هر کجا زخمی شکفت، از تیر یا از استخوان چشمهای از نور جاری کرد و مرهم را نهاد، با کتابی…