نویسنده: واردان
یاری متقابل؛ عامل تکامل عنوان رسالهای از پیتر کروپتکین است این نام را به یاد داشته باشید.
در این روزهایی که نژادپرستان ایرانی به پیشینهی آریایی خود افتخار میکنند، واژهی انسانیت را لکهدار و زندگی را برای همسایگان خود تبدیل به جهنم کردهاند. گویی یادشان رفته است که مسبب تمام این مشکلات چیست و همچون بردگان فکری پیرو اربابشان برای رسیدن به ملتی یکپارچه و قدرتمند هستند. به این امید که با کشتن و لهکردن دیگر همنوعانشان تمام مشکلات کشور را درست و آن را تبدیل به گلستان کنند.
در سویی دیگر جایی که دسترسی به مایحتاج و حداقل زندگی بسیار دشوار است، تعدادی از مردم رنج دیده و سختی کشیده که خود محتاج نان و آب شب هستند و حتی بعضی از آنها شناسنامه یا به عبارتی هویت ندارند، به صورت خودجوش و داوطلبانه فراخوان دادهاند تا به یاری انسانهایی متفاوت از فرهنگ و زبان بومیشان برخیزند.
این مردم خود سالیان سال است که قربانی سیاستهای کثیف دولتهای منطقهاند، دولتهایی که منابع طبیعیشان را به نفع خود استخراج و حداقل استانداردهای زندگی را از آنها سلب میکنند.
آنها معنای گرسنگی و تشنگی را میفهمند و میدانند در شرایط دشوار کسی به دادشان نمیرسد مگر خودشان. این مردم قدرت اتحاد را درک کردهاند زیرا تجربهی زیستن از طریق همیاری را دارند.
ویدیوها شهروندان بلوچ را نشان میدهد که به یاری پناهجویان افغانستانی و بلوچستانیهای فاقد شناسنامهای که در معرض اخراج از کشور هستند شتافتهاند و با استفاده از خودروهای شخصی ایستگاههایی را جهت پخش اقلام ضروری به پناهجویان بدون دریافت هرگونه مزد برپا کردهاند.
منبع ویدیوها: رسانهی حال وش
