فرمانده نیروی انتظامی جمهوری اسلامی اعلام کرده است که ۵۰۰ نفر بازداشت شدهاند و آنان را «جاسوس» نامیده است؛ افرادی که متهم شدهاند اطلاعاتی را برای رسانههای خارجی ارسال کردهاند. همچنین سپاه پاسداران در استان لرستان سه نفر دیگر را به اتهام «تشویش اذهان عمومی، شایعهپراکنی و ارسال تصاویر برای رسانههای دشمن» بازداشت کرده است. در شانزده روزی که از آغاز حملات ایالات متحده آمریکا و اسرائیل میگذرد، تقریباً هر روز خبر بازداشتهای تازه منتشر شده است.
در این نظام، واژه «جاسوس» نیازی به اثبات ندارد. این واژه با ایجاد ترس، دهانها را میبندد. همواره یکی از ابزارهای مورد علاقه حکومت برای خاموش کردن هر کسی بوده است که مستند میکند، سخن میگوید و از سکوت سر باز میزند.
آنچه بیش از همه ما را نگران میکند، نه چیزهایی است که میدانیم، بلکه چیزهایی است که نمیتوانیم بدانیم.
قطع اینترنت اکنون بیش از ۳۸۴ ساعت ـ هفده روز ـ ادامه داشته و هر روز شدیدتر میشود. در یک روز گذشته کاهش دسترسی در زیرساختهای شبکههای مخابراتی ثبت شده است؛ امری که دسترسی به شبکههای خصوصی مجازی را بیشتر محدود کرده و حتی برخی کاربران دارای دسترسی ویژه و خدمات ضروری را نیز از شبکه خارج کرده است. این تنها یک اختلال ارتباطی نیست؛ بلکه دیواری آگاهانه از تاریکی است که حکومت پشت آن آزادانه حرکت میکند: بازداشت میکند، بازجویی میکند و افراد را ناپدید میسازد.
جوانانی که تصاویر بمبارانها را منتشر کردند.
فعالانی که تلفات غیرنظامیان را مستند کردند.
روزنامهنگارانی که روایت رسمی حکومت را نپذیرفتند.
و شهروندان عادیای که تنها «جرم»شان گفتن حقیقت درباره آنچه دیدهاند بود.
ما نمیدانیم در این تاریکی چند نفر بازداشت شدهاند.
نمیدانیم وضعیت کسانی که پیش از آغاز جنگ در بازداشت بودند اکنون چگونه است.
و نمیدانیم همین حالا در سلولها، اتاقهای بازجویی و پایگاههای نظامیای که بازداشتشدگان اعتراضات به آنجا منتقل شدهاند چه میگذرد.
این «ندانستن» دقیقاً همان هدف است.
قطع اینترنت برای همین ایجاد شده است: تا جهان نتواند ببیند و ما نتوانیم سخن بگوییم.
ما عمیقاً نگران سلامت و امنیت همه فعالان اجتماعی و سیاسی در داخل ایران هستیم. نگران هر جوانی هستیم که برای ثبت این جنگ تلفن همراه خود را به دست گرفته است. همچنین نسبت به وضعیت رفقای آنارشیست خود که همزمان زیر بمبارانهای قدرتهای خارجی و زیر سرکوب، زندان و تعقیب حکومت قرار دارند، نگرانی جدی داریم.
به رفقایمان در داخل ایران: شما فراموش نشدهاید.
به جهانیان در بیرون: سکوتی که از ایران میشنوید نشانه صلح نیست؛ پوششی برای سرکوب است. هر جا که میتوانید آن را بشکنید.
نه به جنگ امپریالیستی و تروریسم دولتی!
نه به جمهوری اسلامی جنایتکار حاکم بر ایران!
نه ملا، نه شاه!
ژن ـ ژیان ـ ئازادی
جبهه آنارشیستی