اعتراضاتی که در منطقه جبرئیل هرات که با شعار «زن، کار، آزادی» آغاز شد، همچنان به یکی از مهمترین جلوههای مقاومت مدنی در برابر حاکمیت طالبان تبدیل شده است. این اعتراضات در واکنش به بازداشت زنان و تشدید سیاستهای کنترلی طالبان شکل گرفت و با همبستگی بخشی از مردان افغانستانی که در کنار زنان در این اعتراضات حضور یافتند یا از آنان حمایت کردند، دامنه گستردهتری پیدا کرد.
بر اساس گزارشهای محلی و روایتهای شاهدان، تاکنون حداقل چهار مورد ادعای خشونت فیزیکی شدید و تجاوز علیه برخی از بازداشتشدگان مطرح شده است.
همزمان، گزارشهای متعددی از افزایش نظارت امنیتی منتشر شده است. فعالان محلی میگویند طالبان برای کنترل ارتباطات، تلفنهای همراه و خطوط ارتباطی را با روشهایی مشابه شیوههای شناختهشده در جمهوری اسلامی ایران تحت نظارت قرار میدهد و تلاش میکند از این طریق شبکههای اعتراضی را شناسایی و سرکوب کند.
دامنه محدودیتها نیز تنها به زنان محدود نمانده است. گزارشها حاکی از آن است که سختگیری نسبت به اندازه ریش مردان، نوع پوشش و نحوه لباس پوشیدن آنان نیز افزایش یافته و نیروهای طالبان در موارد مختلف با شهروندان به دلیل رعایت نکردن معیارهای مورد نظر خود برخورد کردهاند.
طالبان، گروهکی تروریستی و مسلح است که پس از سالها جنگ با بازگشت به قدرت در سال ۲۰۲۱ کنترل افغانستان را در دست گرفت، این گروه سابقهای طولانی در کشتار، سرکوب و نقض گسترده حقوق بشر دارد. درباره نقش و میزان حمایت بازیگران خارجی از جمله چین و برخی کشورهای عربی منطقه از طالبان، دیدگاهها و ارزیابیهای متفاوتی وجود دارد که اکثرا چنین ارتباطی را تایید میکنند، به علاوه آنچه حتمی و آشکار است این است که حاکمیت این گروه با سرکوب سازمانیافته، خشونت گسترده و محدود کردن آزادیهای اساسی شهروندان همراه بوده است.
با وجود سرکوب شدید، اعتراضات جبرئیل هرات نشان داده است که مطالبه آزادی، برابری و کرامت انسانی همچنان در میان بخشهایی از جامعه افغانستان زنده است و همبستگی زنان و مردان معترض، یکی از مهمترین ویژگیهای این خیزش به شمار میرود.
https://t.me/AnarchistFront_Journal