آیا شما هم از وُک متنفرید؟

این کاریکاتور «مقاومت در برابر تغییر و نوآوری» را نقد می‌کند. یکی از انسان‌های غارنشین برای نخستین‌بار صاف و روی دو پا راه می‌رود، اما بقیه به‌جای استقبال از این پیشرفت، او را منحرف و سرکش می‌نامند و نگران‌اند که کارش را به دیگران هم یاد بدهد.

خیلی وقت‌ها که در این رابطه فکر می‌کنم، همزمان به اونی که احساس بد به وُک دارد رو درک می‌کنم و همینطور کسی که دیدی مثبت و سازنده دارد و بهش افتخار می‌کند؛ من خودم دید خوبی بهش دارم.

«وُک یعنی مهربانی، آگاهی و عدالت»؛ آیا تمام چیزهایی که امروزه وُک نامیده می‌شوند، واقعاً به مهربانی و عدالت منتهی می‌شوند؟ آیا ضدروشنگری نیست؟ و تقلیل افراد به هویت گروهی، کنترل زبان، شرمسارسازی عمومی، حذف مخالفان یا اولویت‌‌های ناعادلانه؟

نزاع فقط بر سر یک کلمه نیست؛ بلکه بر سر این است که چه کسی واقعیت اجتماعی را تعریف کند.

«وُک» ریشه‌هایی عمیق و محترمانه در اندیشه سیاه‌پوستان دارد، فراخوانی بود برای هوشیارماندن در برابر بی‌عدالتی‌های ساختاری، مانند نژادپرستی، تبعیض طبقاتی و سرکوب، وُک بودن یعنی به همسایه‌ات اهمیت بدهی، بی‌عدالتی‌های جهان را به‌روشنی ببینی و برای تغییر مبارزه کنی. ووک‌بودن چیز زیبایی بود و همچنان نیز زیبا است.

بازپس‌گیری یک برچسب: اگر وُک به معنی مهربان بودن، کمک کردن به همسایه، دیدن نابرابری‌ها و در کل اهمیت به مساله‌هایی مثل همدلی است، من با افتخار وُک هستم و وُک خواهم ماند.

وُک بی‌تردید با بخش بزرگی از سنت چپ هم‌پوشانی دارد. حتا می‌توان آن را صورت معاصر یکی از انگیزه‌های اساسی چپ دانست. همیشه تفکر بد اینجوریه که اگر به کلمه‌ای مثل وُک حمله نکنه یه چیز دیگر رو پیدا میکنند، مثل چپ‌نو و کلی چیز دیگر که بهانه‌ای باشد برای گسترش تفکر ظالمانهٔ خودشون. بله تغییر ساختار دردناکه، حتا این که انسان‌ها برگردند و دوباره به موضوع قبلی فکر کنند براشون آسون نیست، اگر تمرین کنیم که بارها و بارها برگردیم و دوباره فکر کنیم میتونه نتایج خوبی برای خودمون و بقیه داشته باشد. انصاف داشته باشیم.

سوزان نیمن در رابطه با وُک نقد خوبی دارد: نیمن هدف عدالت‌خواهانه وُک را لزوماً رد نمی‌کند؛ هشدار او این است که تفکر‌های نادرست ممکن است هدف را تضعیف کنند. به اعتقاد او، چپ برای مبارزه مؤثر با ستم باید سه چیز را حفظ کند: کرامت جهان‌ شمول انسان، معیاری برای عدالت مستقل از قدرت، و امید عقلانی به پیشرفت.

خیلی اوقات کسی از وُک حرف نمیزنه، ولی بهش اشاره می‌کنند که ببین این طرف وُکه و به شکل کاملاً تحقیرآمیز هم این حرکت رو تکرار می‌کنند، این درست نیست واقعاً درست نیست. باید سعی کنیم راه‌های گفت‌وگو باز باشه ما نیاز به فهم بیشتر و درک عمیق‌تری داریم. بیاییم به مفاهیم اصلی برگردیم، همین که تو دست من رو بگیری و نگذاری روی زمین بیفتیم تو یک چپ هستی. این که من تعریفی از خودم ارائه میدم که هیچ صدمه‌ای به چیزی یا کسی نمیزنه و تو بهش احترام میگذاری تو یک چپ هستی و کلی از این دست موضوعات. در نهایت من با در نظر گرفتن تمام چیزهایی که تا اینجا نوشتم پس می‌توانم با خیال راحت بگم من هم با افتخار یک وُک هستم.

هیچ وقت چیزی 100 درصد نیست!

اگر تا اینجا آمدید، خیلی ازتون ممنونم که براتون اهمیت داشت و مطاله کردید، و در نهایت ازتون می‌خواهم بیایید با هم بیشتر درک کنیم.

Fediverse Reactions