جبههٔ آنارشیستی

نویسنده: زانیار سهیل عربی آنارکوسندیکالیست در سلول انفرادی برای من، ماجرا از یک بی‌خبری شروع نشد. از یک الگوی تکراری شروع شد که این بار مصداقش رفیق سهیل بود. بیستم اسفند، تهران. نه حکمی، نه برگه‌ای، نه حقی. فقط چند مامور که آمدند و یک بدن را بردند. ربودن، دقیق‌ترین کلمه است. چون وقتی قدرت،…